Een blik in mijn portfolio


Dit portfolio maakte ik voor een uwv-kunstcongres waar ik nog steeds niet geweest ben. Het geeft aan de hand van foto's, tekeningen, boekkaften en krantenknipsels een idee wat ik zoal gedaan heb, als vredes-milieu-activist, straattheatermaakster, schrijfster en tekenaar.
 
 
 Vedische handanalyse:
 
plakkaatverf 
 
Yoga & reiki:
 
vesica pisces met potlood
 
Icoon van acryl
 
Hon sha ze sho nen, pastelkrijt
 
Bedevaartskerkje Brielle, pastelkrijt:
 
 Keltische knoop met ichtus:
 
 
vredesactivist:


 

Bert Prinsen was één van de oudste en meest fanatieke vredesactivisten bij het HVP,
waarmee ik alle demonstraties afliep. Bert was altijd van de partij. Communist in hart en nieren.
Vond hem tussen mijn foto's en vond dat hij een ereplekje hier verdient.
Een hartelijke kameraad.
Velen zijn al niet meer onder ons.




 
Onderschat nooit het werk van een activist. Want het was loodzwaar om urenlang voor die ambassade stil te staan met een enorm wiebelend gevaarte op mijn kop!

Cultureel werk en straattheater:




Kinderstadsgids:
 


Boven: ik trad, voordat ik moeder werd, op als waarzegster. Op feesten en partijen las ik handen. Een enkele keer vanuit een antieke zigeunerwagen. Soms ook gecombineerd met buikdans in een Egyptisch restaurant. Dat laatste was meer omdat de eigenaar het leuk vond.
Ik hou van dansen. Maar niet voor publiek. Er zijn grenzen....Zelfs voor mij!
Toen ik moeder werd, kon ik nergens meer heen en ben ik gaan schrijven:

Prinses Minima en haar Toversproken:
 




 
Samen met de kleine prinses Minima voerde ik ook nog actie voor het behoud van de bomen in onze straat. We waren de enigen die op kwamen dagen om het voor de bedreigde bomen op te nemen. Maar het heeft niet mogen baten. Ondanks onze lekkere bomenkoekjes. De prachtige bomen moesten omgehakt. Omdat mensen zouden kunnen struikelen over hun wortels.
 
 
 
Overige boeken van prinses Minima:


 

 
Het mooiste interview ooit kreeg ik vreemd genoeg van de Telegraaf.
Op de voorpagina met Maxima:

 
Marcel van Dam in zijn voorwoord voor mijn boek
'Komt een vrouw bij de sociale dienst.'

Persfoto:
 

 
Illustratries en tekeningen:

Toversproken:

Toversproken staat vol mandala's. Deze 2 vormden de kaft:


 
AUM. God-in-mij.
 
Uit mijn nieuwe sprookjesmanuscript:
Arjuna de wayangpop, potlood
 
 strip met pen
 
  portret met potlood
 
 
 
 

Kasteelgids in Duitsland:




 
Deze hangt in Hotel Holländerhof. In ruil voor kop koffie. Die ik nog steeds niet opgehaald heb.
Door mijn verblijf in Duitsland ben ik geweldig geïnspireerd geraakt en heb tientallen
pastelkrijttekeningen gemaakt van de omgeving, de kastelen en de kasteeltuin waaraan ik woonde:
  
 



 




 
 

 
Onderste 4 zijn acrylverfschilderijtjes.
De laatste 3 van een collega die kostuumrondleidingen doet.

 

 
 
 Schatzoeker!
 
 
Ik verzamel antieke blikken. Daarvoor struin ik regelmatig de kringloop af.
Zo vond ik een keer een oud plakboek met krantenknipsels uit de jaren dertig over het Belgisch koningshuis. Ik stuurde het de koning toe en ontving daarop bovenstaande brief. Een kopie ervan hangt in de kringloopwinkel waar ik het plakboek vond. Gebeurt je toch niet iedere dag, dat een koning je zo'n hartelijke brief stuurt.
********* 
 
Ik werk het liefst met pastelkrijt op 50-70 cm.
Van alles wat ik heb uitgeprobeerd, bevalt dit medium me het best.
Omdat het zo zacht is, de kleuren zo helder zijn en zich goed laten mengen.
Ik heb tegenwoordig zelfs een heuse tekentafel!
 
 
 
 

Geboortekaartje dochter


 
 Soms combineer ik tekeningen met rijmpjes:
 

 
Er kwam een krabje voorbij
met een dopje op zijn kneiter
hij keek ook bepaald niet blij,
meer alsof hij wilde bijten.
Hij zei toen tegen mij:
'krab eens even in mijn oor,
want door al die nattigheid
geloof ik dat ik niks meer hoor. '
en zwom toen zonder dankbaarheid
er kribbig weer vandoor
 
 
 
Altijd overhoop met de autoriteiten.
Of zij met mij?
Dat komt omdat autoriteiten een gelijkwaardigheidsprobleem hebben.

 
 


 
Pogingen tot kunstvervalsing:
(Ik heb ze allemaal weggegeven, uit angst voor arrestatie!)
 



 
Beschilderde stenen, kleine kadootjes:
 
 
 
In mijn participatieplan staat dat ik van tekenen en schrijven mijn werk mag maken.
Mijn hele huis staat vol ingelijste pastelkrijttekeningen. Ik heb ordners vol gedichten, kinderverhalen en sprookjes.
Soms doe ik mee aan een wedstrijd. Een heel enkele keer een kleine expositie. 
Werk naar uitgevers opsturen, doe ik niet meer. Omdat het al decennia tot afwijzingen leidt, zonder dat ik het idee heb dat ze het werkelijk hebben gelezen.
De enige uitgever die wèl werk uitgaf....laat ik het zo zeggen: Ik hoop dat het hèm iets heeft gebracht.
Ik ben dankbaar dat hij het mogelijk heeft gemaakt mijn eerste schrijfsels in de wereld te zetten. Ik weet dat het voor een aantal mensen een steuntje in de rug is geweest. En ik ben trots dat ik zoveel jaar mijn nek heb uitgestoken tegen sociaal onrecht. Vaak met veel humor en zelfrelativering.
 
Na mijn prinses-minima-periode is er nooit meer belangstelling geweest voor mijn boeken. Mijn traumaboek moest ik onder pseudoniem uitbrengen, dus daar kan ik niet eens openlijk reclame voor maken. Maar die doet het vreemd genoeg nog het beste. Waarschijnlijk omdat niemand weet dat IK erachter zit.
 
Ik zou ontzettend graag mijn missie volbrengen en datgene wat ik nòg kan, inzetten om mijn bijdrage te leveren aan een betere en mooiere wereld:
Mijn kleurtjes en mijn fantasie.
Vooral voor kinderen.
 
Daarom zoek ik een uitgever die een keer serieus naar mijn werk wil kijken.
Maar eindeloos kopieer- en verzendkosten maken voor niks, dat doe ik niet meer. Daar heb ik ook het geld niet voor.
Misschien zijn er mensen die een nieuw (sprookjes)boek mogelijk willen maken met sponsoring. Of die mij expositieruimte aan willen bieden.
U kunt via twitter of LinkedIn contact met me opnemen als u een idee heeft
hoe ik met mijn werk kan participeren.
 
Door ziekte ben ik niet meer in staat mij naast mijn teken- en schrijfwerk ook nog te verdiepen in businessplannen en ingewikkelde wet-en regelgeving. Ik hang aan een randje en overleef. En meer dan dat zit er voorlopig (zonder hulp) ook niet in. Sorry.
Over de dingen die ik meemaak houd ik nog een andere blog bij over burgerrechten.
 
Sabine Neuteboom
 
 
 


Reacties